Jedna impreza, różne wspomnienia

 

Reklama pokazuje zabawę. Rodzina może zobaczyć dramat

Alkohol w reklamie ma światła, muzykę i uśmiechniętych ludzi. W domu może oznaczać napięcie, milczenie i pytanie: „W jakim stanie dziś wróci?”

Klaudia Marciniak

W reklamie wszystko wygląda pięknie. Taras, muzyka, zachód słońca, kieliszki, śmiech. Nikt nie płacze. Nikt nie trzaska drzwiami. Nikt nie pyta dziecka następnego ranka, czy słyszało nocną awanturę.

Patrzę na takie obrazy i myślę o tym, czego reklama nigdy nie pokazuje.

Bo pomiędzy hasłem „dobra zabawa” a rzeczywistością niektórych rodzin potrafi istnieć ogromna przepaść.

Nie twierdzę, że każda lampka wina prowadzi do dramatu. Ale równie nieuczciwe jest przedstawianie alkoholu wyłącznie jako symbolu luzu, elegancji i świetnego towarzystwa.

Problem zaczyna się wtedy, kiedy pokazujemy tylko jedną stronę historii.

Na ekranie impreza. W domu oczekiwanie

Znam kobiety, które wieczorem nie pytają już: „Czy wróci?”, tylko: „W jakim stanie wróci?”

Patrzą na telefon. Potem na zegar. Potem na drzwi.

Czy będzie spokojny? Czy zacznie się kłótnia? Czy dzieci się obudzą? Czy jutro znowu trzeba będzie udawać, że wszystko jest w porządku?

Tego nie zobaczymy w reklamie.

Nie zobaczymy też dziecka, które po odgłosie klucza w zamku próbuje rozpoznać, czy może spokojnie zasnąć.

Dzieci nie muszą rozumieć słowa „uzależnienie”. Wystarczy, że wiedzą, kiedy tata mówi inaczej niż zwykle, kiedy mama nagle milknie i kiedy najlepiej o nic nie prosić.

Jedna impreza, różne wspomnienia

Osoba pijąca może powiedzieć następnego dnia:

„Przecież wszyscy świetnie się bawili.”

Rodzina może zapamiętać zupełnie coś innego.

Partnerka pamięta krzyk.

Syn pamięta podniesiony głos.

Córka pamięta twarz mamy.

Ktoś pamięta wstyd.

Ktoś inny przeprosiny następnego ranka.

A jeszcze ktoś przez kolejne lata liczy kieliszki przy każdym rodzinnym spotkaniu.

Kobieta, która wszystko naprawia

Najbardziej porusza mnie obraz kobiety, która następnego dnia przywraca światu normalność.

Sprząta.

Robi dzieciom śniadanie.

Mówi rodzinie, że „wszystko dobrze”.

Idzie do pracy.

Pomaga przy lekcjach.

A wieczorem jeszcze pociesza człowieka, który poprzedniego dnia zranił ją i dzieci.

Z czasem staje się specjalistką od przewidywania, uspokajania, ukrywania i ratowania sytuacji.

I nawet kiedy alkohol znika z jej życia, ten sposób funkcjonowania potrafi zostać na długo.

Nie chodzi o zakaz radości

Nie chcę moralizowania. Chcę uczciwości.

Jeżeli pokazujemy przyjemność, powinniśmy również potrafić mówić o konsekwencjach.

Jeżeli troszczymy się o rodzinę, zauważmy też tych, którzy nie kojarzą alkoholu z muzyką i wakacjami, lecz z napięciem.

Dla jednego człowieka butelka na stole jest dodatkiem do kolacji.

Dla drugiego jest wspomnieniem dzieciństwa.

Dla trzeciego początkiem kolejnego problemu.

A dla czwartego oznacza pytanie powtarzane od lat:

„Czy dzisiaj będzie spokojnie?”

Reklama może pokazywać zabawę.

Rodzina czasem widzi zupełnie inną historię.

Klaudia Marciniak
MISS – Psychika kobiet / Rodzina i odpowiedzialność