Klocki Lego zamiast wielkiej polityki. Jak Czarnek i Nawrocki pogubili się w geopolitycznym elementarzu

Klocki Lego zamiast wielkiej polityki. Jak Czarnek i Nawrocki pogubili się w geopolitycznym elementarzu

Żyjemy w czasach, w których podstawowa zdolność odróżniania kata od ofiary staje się dla niektórych polityków barierą nie do przebycia. Obserwując ostatnie popisy Przemysława Czarnka oraz Karola Nawrockiego, trudno nie odnieść wrażenia, że obaj panowie kompletnie pogubili się w tym, kto jest prawdziwym wrogiem Polski, a kto realnym zagrożeniem. W imię bieżących potyczek i ideologicznego zacietrzewienia zapomnieli o absolutnym fundamencie: kto w tej części Europy jest brutalnym agresorem, a kto krwawi, broniąc własnej ojczyzny.

Śmiertelne pomieszanie pojęć

Ten tragiczny teatr dzieje się z jednego, konkretnego powodu: permanentnego, intencjonalnego mieszania historii z aktualną sytuacją geopolityczną. Zawsze stałem i będę stać na stanowisku, że historia jest domeną profesjonalnych historyków, a zadaniem polityków jest wyznaczanie realnych, bezpiecznych kierunków działań władzy „tu i teraz”.

Tymczasem Czarnek z Nawrockim próbują uprawiać politykę zagraniczną za pomocą grobów, resentymentów i podręczników szkolnych. Kiedy historyczne rany i dawne konflikty stają się ważniejsze niż fakt, że kilkaset kilometrów od naszej granicy ważą się losy bezpieczeństwa całego regionu, mamy do czynienia z czystym szaleństwem. Przeszłości nie da się zmienić, ale teraźniejszość i przyszłość można koncertowo spieprzyć. I oni właśnie to robią.

Geopolityczny analfabetyzm pretendentów do władzy

Nie może być zgody na sytuację, w której ludzie z aspiracjami do najważniejszych stanowisk w państwie tracą kompas magnetyczny. Jeśli ktoś widzi siebie w fotelu prezydenta lub premiera – nawet tego przyszłego – a jednocześnie w kluczowym momencie nie potrafi jednoznacznie wskazać, kto jest naszym strategicznym sojusznikiem, a kto śmiertelnym wrogiem, to dyskwalifikuje się na starcie.

Geopolityka to nie jest kółko dyskusyjne dla rekonstruktorów historycznych. Tutaj błędy w ocenie sojuszy kosztują suwerenność. Jeśli dla kogoś doraźne bicie piany i historyczne rozliczenia przesłaniają czołgi realnego agresora stojącego u bram, to taki człowiek nie nadaje się do rządzenia 40-milionowym krajem w sercu Europy.

Czas na abdykację do piaskownicy

Pora powiedzieć to wprost: zarządzanie państwem i dbanie o jego bezpieczeństwo narodowe przerosło tych panów. Jeżeli poziom skomplikowania współczesnego świata, sojuszy i militarnych realiów jest dla nich zbyt wysoki, powinni natychmiast zmienić profesję.

Zamiast pchać się do gabinetów, w których decyduje się o racji stanu, Czarnek i Nawrocki powinni zająć się raczej układaniem klocków Lego. Tam schematy są proste, instrukcja jasna, a błędne dopasowanie elementów nie grozi katastrofą narodową. Do wielkiej polityki i strategicznego myślenia o przyszłości Polski po prostu jeszcze nie dorośli.